ITNT℠

In the News Today℠

De corona ‘crisis’ bevestigt dat België als democratie een mislukt experiment is

Terwijl de gemiddelde burger gelooft dat democratie betekent dat het volk baas in eigen land is, dat het volk regeert, toont de praktijk ons dat dit absoluut niet het geval is (ook deze “crisis” op zich bewijst dat). Daarom net spreken wij van gecentraliseerde macht voor bepaalde groepen

Koen Jacobs, OP.V, 2020/4/27

Welk voordeel is er nog om België als eenheidsworst te laten verder bestaan? Geen kat die het weet.

In tijden zoals deze wanneer een degelijk bestuur nodig is hebben we zelfs geen bestuur. Er is geen regering, enkel een ongecontroleerd overheidsapparaat dat de macht naar zich toe trekt terwijl de burger denkt dat hij verplicht is om zich thuis op te sluiten. Het handvest van de grondrechten van de EU, artikel 6, bevestigt nochtans dat eenieder het recht heeft op vrijheid van zijn persoon. Tenzij een persoon rechtmatig werd gearresteerd of rechtmatig in detentie werd geplaatst. Zover we weten is België nog steeds lid van de EU en moet de overheid dus het recht omschreven in artikel 6 beschermen en garanderen. Dat doet de overheid duidelijk niet.

Deze situatie, beste vrienden, is het toppunt van democratie. Althans dat willen de andere partijen in dit land ons doen geloven. Ze komen niet tot een akkoord want… democratie. Het land is een sociale maar ook een economische puinhoop die nu niemand nog zal willen opruimen want… democratie.

Het vormen van een federale regering lukt dus niet meer want… u raadt het al… democratie.

Het probleem met democratie, zoals omschreven door de OP.V, is dus duidelijk: gecentraliseerde macht voor bepaalde groepen over het gehele overheidsapparaat.

Terwijl de gemiddelde burger gelooft dat democratie betekent dat het volk baas in eigen land is, dat het volk regeert, toont de praktijk ons dat dit absoluut niet het geval is (ook deze “crisis” op zich bewijst dat). Daarom net spreken wij van gecentraliseerde macht voor bepaalde groepen en het zijn die groepen, zij die federaal België willen laten verder bestaan, die aantonen dat democratie niet werkt indien we ook gemeenschappen op gemeentelijk, stedelijk en gewestelijk niveau hun vrijheid willen garanderen.

Daarom, maar ook om vele andere redenen, is het veel beter om over te schakelen naar een omnicratisch bestuursmodel voor België, indien het volk verkiest om het als federale entiteit nog te laten verder bestaan. Bijvoorbeeld om als draagvlak te functioneren voor een gezamelijke identiteit. Belg zijn. Want dat is eigenlijk het enige wat Vlamingen en Walen nog samen doet horen. De Belgische identiteit. Over al de rest geraken we het gewoon niet meer eens. De meer dan 500 dagen zonder regering bevestigen dat en bij een volgende verkiezing kan en zal dit waarschijnlijk nog veel langer duren. Laten we onszelf niets meer wijs maken op dat vlak.

In een omnicratisch model, voor België, zou dit dus betekenen dat we enkel nog samen Belg willen zijn. Daarvoor betalen de Vlamingen en de Walen dan gewoon hun deel om die identiteit te laten verder bestaan. We denken dan louter aan de Belgische identiteitskaarten en reispassen. Zie het, in zo’n geval, als een overgangsperiode naar echt autonome staten. Vlaanderen en Wallonië elk als soevereine landen.

Eens we de keuze hebben gemaakt om voor deze overgangsperiode te kiezen belet niets ons om ook in Vlaanderen voor een omnicratisch bestuursmodel te kiezen. Dat is trouwens niet alleen wenselijk, het is ook vooruitstrevend en het kan Vlaanderen op een unieke wijze op de wereldkaart plaatsen want we zullen moeten bewijzen dat we kunnen bestaan en functioneren als een soevereine staat. Als we het dan toch doen, laat het ons dan meteen goed doen en op een historische wijze.

Vlaanderen en omnicratie

Wat betekent dat nu precies voor Vlaanderen wanneer we kiezen voor een omnicratisch bestuursmodel?

Het begint uiteraard met wat we als Vlaanderen willen zijn. Een autonoom land. Dat is iets waarover we vrij eenvoudig tot een akkoord kunnen komen met alle Vlaamse partijen. Eens Vlaanderen een land is willen we natuurlijk allemaal dat dat zo goed en duurzaam mogelijk verloopt. Een tweede kans zullen we immers niet krijgen.

Om een gelijkaardig probleem, zoals met federaal België, te voorkomen is het omnicratisch model een van de weinige mogelijkheden die we hebben want een Vlaamse dictatuur is natuurlijk niet wat we willen stichten.

Omnicratie betekent gelijk macht voor iedereen, over alles dat de fundamentele belangen betreft van iedereen. Het eerste fundametele belang van de Vlamingen is dus Vlaanderen als een duurzaam land. Dat betekent dus dat we samenwerken om Vlaanderen duurzaam te maken en het duurzaam te houden.

We weten natuurlijk allemaal dat de Vlaamse provincies hun eigen cultuur hebben. Antwerpen is Oost-Vlaanderen niet en in Limburg hebben de mensen andere gewoontes dan in West-Vlaanderen. Dat maakt Vlaanderen Vlaanderen en dat moet ook zo blijven. Met een omnicratisch bestuursmodel kan dit perfect. Met een democratisch bestuursmodel kan dit veel minder en is de kans op slagen ook veel kleiner op lange termijn. Net omdat de provincies hun eigen cultuur hebben, hun eigen verwachtingen hebben.

De Vlaamse provincies moeten zich kunnen ontplooien zoals zij dat zelf willen. Een Vlaamse overheid mag niet de mogelijkheid hebben om provincies te dwingen om eender welk beleid van de Vlaamse overheid na te leven. Doet of kan ze dat wel dan komen we opnieuw in een mislukt democratisch experiment terecht en dat is nu net waar we van af willen (met federaal België).

Het draagvlak is dus Vlaanderen, als land. Verder participeren de provincies op een vrijwillige basis.

In een omnicratie is autoriteit gevestigd in lokale bestuursfora (of bestuursraden). Centraal of nationaal beheer gebeurt op een vrijwillige basis en betreft enkel:

  • materie en/of situaties m.b.t. de belangen van alle inwoners in de deelnemende gemeenschappen
  • materie en/of situaties die lokale gemeenschappen samen willen aanpakken

Het is dus niet aan de Vlaamse overheid om onderdanigheid af te dwingen van Vlamingen en hun provincies. De taak van de Vlaamse overheid is om Vlaanderen als land te besturen en duurzaam te houden. Het is aan de provincies om hun grondgebied te besturen volgens de wensen van hun inwoners en dit hoeft absoluut niet gelijk te zijn voor alle provincies. Wat in Oost-Vlaanderen wel wordt verwacht is niet noodzakelijk wat men in Limburg verwacht van hun provinciaal bestuur.

Ook in tijden zoals deze corona “crisis” bijvoorbeeld moeten de Vlaamse provincies de mogelijheid hebben om eigen keuzes te maken volgens de wil van de eigen inwoners. Daar is niets mis mee en dat is nu precies waarvoor omnicratie staat.

Share this: